Onlangs bereikte ons het droevige bericht dat Frans van Hout op 80 jarige leeftijd is overleden.
Frans heeft, door medische redenen, een aantal jaren geleden het park moeten verlaten.
Jarenlang verzorgde hij met heel veel plezier de tuinen van vele parkgasten.
Wij wensen zijn kinderen en familie heel veel sterkte met dit grote verlies.
Graag willen wij weer een nieuwe parkgast aan jullie voorstellen.
Olga en Wally Heijnemans zijn sinds mei 2024 eigenaar van het chalet Dassenburcht 170, die ze als recreatiewoning gebruiken.
Helaas heeft Wally er slechts 1 jaar van kunnen genieten. Want veel eerder dan verwacht, is hij onlangs overleden aan de gevolgen van de ziekte van Parkinson.
Olga en Wally komen beide uit Breda en hebben elkaar op de middelbare school leren kennen.
Ze hebben een zoon en een dochter en 2 kleinkinderen van de dochter.
Ze wonen al 25 jaar in Helmond en hebben 2 jaar geleden een appartement gekocht in het centrum.
Olga was lerares in het lager speciaal onderwijs in Eindhoven.
Wally is elektrotechneut bij Philips geweest, en is met 58 jaar met pensioen gegaan.
Hij is toen zijn creatieve hobby’s gaan uitoefenen, o.a. het maken van beelden van keramiek en schilderijen.
Olga heeft als hobby’s: tuinieren en zelf kleding maken.
Omdat ze op het appartement wel een balkon hadden maar geen tuin, hebben ze dit chalet gekocht.
Wij wensen Olga een fijn verblijf op ons mooie landgoed.
Ik las toevallig het verhaal van Gerrit de Postduif van 30 september 2024. Ik ken Gerrit van het grote dierenbos.
Ik zal me even voorstellen. Ik ben Pepijn de Kater en heb ook in de Fabeltjeskrant gezeten.
Het voordeel dat Gerrit heeft is dat hij kan vliegen en ik helaas niet. Ik moet vaak het bos uit om aan voedsel te komen dus ben ik een paar dagen geleden op Landgoed Nederheide terecht gekomen.
Wat hebben jullie een mooi park. Alleen één ding moet me van het hart: ik loop in plaats van vlieg dus moet ik uitkijken waar ik loop. Mijn verbazing was groot toen ik maandag 2 juni j.l. over jullie mooie park liep. Ik moest uitkijken dat ik niet in de hondenpoep stapte.
Ik dacht: och een ongelukje maar toen ik de volgende dag weer over jullie park liep om voedsel te zoeken moest ik weer uitwijken voor hondenpoep.
Doodzonde dat op zo’n mooi park hondenpoep op de weg ligt.
Jullie beheerder William, Bor de Wolf genoemd in het verhaal van Gerrit de Postduif, heeft daarover op 7 november j.l. ook al een keer een bericht op de Stippel gezet maar schijnbaar heeft dat niet geholpen.
Het is toch een kleine moeite als uw hond “per ongeluk” zijn behoefte doet op de straat om het dan in een zakje te doen om het dan op te ruimen.
Ik wil wel vaker komen op jullie mooie park om voedsel te zoeken maar dan hoop ik wel dat ik niet constant naar beneden hoef te kijken om de hondenpoep te ontwijken want ik moet voedsel vinden en dat lukt dan niet.
Pepijn de Kater